START OF CONTENT OF [archive.php]

Foto impressie juni

Alpaca geboren!
Alpaca geboren!
Alpaca geboren!


Groentetuin
Groentetuin met bloemen
Prachtige spitskolen
Aardappeloogst
Knoflookoogst
Lelie
‘Was’-beer
Jonge konijntjes
Muizen verhuizen
Slootwerk
Stroopwafels bakken
Mannen aan de vaat
Zelfgemaakte BBQ!
Workshop gezichtsmasker…
Luchtfoto Sleutelbloem
Nikkie en Jaël
Vriendinnen van de Sleutelbloem


Interview Chimene

Mijn naam is Chimene en ik ben 19 jaar oud. Ik ben geborgen en getogen in Woerden. Toen ik zelf 1,5 jaar oud was zijn mijn ouders gescheiden. Mijn vader kreeg een andere vrouw en daarbij kreeg hij twee kindjes.
Zelf heb ik tot mijn 16de bij mijn moeder gewoond. Dit liep niet heel lekker. Mijn moeder is gediagnostiseerd met PDD-NOS en hechtte best wel veel waarde aan structuur en netheid en zelf was ik op dat moment gewoon puber. We hadden ontzettend veel ruzie. Het werd zelfs zo erg dat mijn moeder de crisisopvang heeft gebeld, daar ben ik toen één nachtje geweest. Eigenlijk moest ik voor twee weken, maar ik heb toen gelijk gezegd dat ik dat niet ging doen. Mijn oom en tante hebben mij toen in huis genomen.

Na het voorgezet onderwijs heb ik met veel pijn en moeite de opleiding horeca afgerond. In de tijd dat ik bij mijn oom en tante thuis woonde, werkte ik fulltime in de horeca en ik was daarbij een opleiding toerisme begonnen. Maar helaas is het mij niet gelukt om deze studie af te ronden. Ik had het te druk met werken en met mijn vrienden. Ik kwam gerust elke avond dronken thuis, dus na 1,5 jaar moest ik ook bij mijn oom en tante weg.

Via mijn tante ben ik op de Sleutelbloem terecht gekomen, er was toen een plekje voor mij in het rode huisje. Ik vond het om eerlijk te zijn echt verschrikkelijk, moest ik daar tussen allemaal gelovigen gaan leven. En dat vind ik trouwens nog steeds lastig. Ik heb het idee dat ik met de meeste mensen niet zo goed kan levellen, omdat heel veel mensen gelovig zijn. Dus daarom was ik in het begin ook heel negatief, totdat een gesprek bij de gemeente mij wakker maakte. ‘Als jij niet beter je best gaat doen, dan trekken wij je indicatie in en ben je binnen no-time afhankelijk van de daklozenvereniging in Utrecht.’ Dit was voor mij wel echt een wake-up call. Toen ben ik echt beter mijn best gaan doen, maar ik bleef het samenwonen in het rode huisje echt lastig vinden. Ik heb echt behoefte aan een plek voor mijzelf.
De Sleutelbloem en met name Anne hebben mij hierin echt heel erg geholpen en nu woon ik sinds kort in een chaletje in Zevenhoven. Dit vind ik superleuk. Ik kan mijn eigen ding doen en ben zelf verantwoordelijk voor alles. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik soms ook huilend op de bank zit omdat ik mijzelf zo eenzaam voel. Dit had ik niet verwacht. Ik zit gewoon ver van mijn hele sociale leven vandaan en heb verder ook nog geen werk. Dat is nu het volgende waar ik mij op ga richten. Ik wil graag volgend jaar beginnen met een nieuwe studie, maar mijn einddoel is de studie tot stewardess. Het is echt mijn droom om stewardess te worden.

Als ik terugkijk op mijn leven, zou ik denk ik toch meer rekening met anderen houden. Kort geleden is de moeder van een goede vriendin van mij overleden en dat heeft mij stilgezet dat het echt niet normaal is dat je allebei je ouders nog hebt. Sindsdien heb ik het contact met mijn vader weer opgepakt en het is nu echt veel beter.
Verder ben ik vooral voor het doen van je eigen ding en je zo min mogelijk van anderen aan te trekken. Al heeft mij dat wel op de Sleutelbloem gebracht, dus misschien is het niet altijd allemaal even handig.

Chauffeur Piet Vermeij

Piet, wil je iets over jezelf vertellen?
“Ik ben Piet, 57 jaar en woon al zo’n 25 jaar in Woerdense Verlaat, en ben graag op de weg om van alles te vervoeren. In bezit van rijbewijs: B, C en CE maar als ik de laatste wil gebruiken heb ik nog code 95 nodig.”

Hoe lang rijd je al voor de Sleutelbloem?
“Eerst op basis van oproep, dat is ongeveer 2 jaar geleden maar nu ruim 1 jaar de hele week.
Toen ik nog op oproepbasis kwam, deed ik ook vrijwilligerswerk voor het Ziekenhuis met de pendelbus: mensen van en naar Utrecht/ Nieuwegein vervoeren.
Ook heb ik een tijd voor ‘tafeltje dekje’ gereden in Nieuwkoop maar dat is nu opgeheven.”

Op welke plaatsen kom je voor het ophalen en terugbrengen van de deelnemers van de Sleutelbloem?
“Dat is effe denke: Alphen, Ter aar, Langeraar, Woerden, Kamerik en Nieuwkoop.
Dat zijn de standaard ritjes. Tussendoor haal ik spullen voor de garage en de houtwerkplaats”.
Ook als deelnemers me nodig hebben, zelfs ‘s avonds, ben ik er voor ze, in overleg met de Sleutelbloem.

Hoe doe je dat: de wegen zoeken, bijhouden wie je waarheen moet rijden?
“Thuis heb ik een lijst in de computer, heb de deelnemers in mijn hoofd en ik overleg per dag met collega`s de bijzonderheden. De vervoersapp is ook onmisbaar.
Ik ben heel wijs met mijn navigatiesysteem en bluetooth oortje!!!
Voorheen luisterde ik muziek in mijn oor maar Jannemarie heeft de autoradio gemaakt en daar geniet ik enorm van onder het rijden.
Als ik niet hoef te rijden, de tijden tussendoor, maak ik me nuttig door bijvoorbeeld het koffieapparaat schoon te maken en voor de hygiëne te zorgen m.b.t. handvatten en deurknoppen schoonmaken.”

Wat is je drijfveer om als vrijwilliger te chauffeuren op de Sleutelbloem?
“Ik vind het fijn om iets voor de medemens te betekenen. Het geeft me voldoening en een goede daginvulling. Het bevalt me goed, ik voel me thuis bij de Sleutelbloem, het is ook veel rustiger werken dan bij mijn vorige baas, daar moest alles heel gehaast en dat riep veel spanning op.
Ik heb het voor mezelf nu zo geregeld: als er iets is met een deelnemer, dan loop ik direct naar een collega en overleg ik de situatie.
Dit heb ik geleerd: Doe ik dan niet, dan krop ik het op en als ik het overleg, ben ik het direct kwijt.

Zolang het goed gaat en ik gezond mag blijven rijd ik voor de Sleutelbloem!”


Dank je wel Piet, iedereen zal wel begrijpen dat we heel blij zijn met Piet!

Nieuwbouw en Projecten

Ondanks dat het dierenverblijf nog niet helemaal klaar is, wordt er hard gewerkt aan de tuin rondom het dierenverblijf. Eén deel is nu klaar. Een mooie weide met een kastanjehouten afscheiding maken de Sleutelbloem weer een stukje mooier.

De houtwerkplaats heeft inmiddels de eerste bankjes en tafel afgeleverd aan de Evangelische Hogeschool in Amersfoort. Hier waren de bankjes gelijk onderdeel van het decor voor een filmopname.

Het hoveniersbedrijf heeft afgelopen periode weer een paar leuke klussen afgerond en we mogen ook een paar nieuwe klanten verwelkomen waar we het periodieke tuinonderhoud mogen doen.

Sinds deze week is de Sleutelbloem weer twee erkenningen rijker. Voor de keuken zijn we nu erkend door de SBB voor MBO niveau 1 en de autotechniekwerkplaats voor niveau 1 en 2. De mogelijkheden worden hiermee steeds groter om jongeren verder te helpen.



Afscheid Lydia

Afgelopen vrijdag kleurde de Sleutelbloem oranje. Je zou zeggen; dat is een beetje een vertraagde koningsdag. Maar nee, dit keer was het omdat Lydia van ons afscheid nam. En je raad het al, haar lievelingskleur is oranje.
Lydia heeft de afgelopen 13 weken stage gelopen op de Sleutelbloem. Ze kwam in een bijzondere tijd binnen, midden tussen de eerste maatregelen van Corona door. Ondanks de beperkingen heeft Lydia een volle stageperiode kunnen meemaken. En voor je het weet is het dan al weer voorbij.
We hebben Lydia toegezongen, met elkaar 30 Seconds Sleutelbloemversie gespeeld, taart gegeten, cadeaus gegeven en gekregen.
Vanaf deze plek willen we Lydia nogmaals bedanken en heel veel succes wensen. We hebben een goede tijd met elkaar gehad! Tot ziens!




Geslaagd…

Mowi is geslaagd voor zijn autorijbewijs! Mowi, we zijn erg trots op je dat het gelukt is! Heel veel plezier ermee.

In de vorige Nieuwsflits stond dat Rene zeer waarschijnlijk geslaagd was. Gelukkig heeft hij vlak daarna te horen gekregen dat hij definitief is geslaagd voor zijn GT-opleiding. We vinden het heel fijn dat je je middelbare schoolperiode op de Sleutelbloem af hebt kunnen ronden. Rene, ook jij (nogmaals) gefeliciteerd en heel veel succes met je vervolgopleiding!

Jan en Pablo jarig

Op donderdag 18 juni was er een groot feest op de Sleutelbloem! Jan werd op die dag 65 jaar en Pablo werd 50 jaar. Twee mooie leeftijden, die we natuurlijk niet ongemerkt voorbij konden laten gaan.
Jan mocht z’n verjaardag gelukkig op de Sleutelbloem vieren, nadat hij drie maanden niet kon komen. De pootschuur was gezellig versierd en we hebben lekker gegeten met elkaar, met als dessert een heerlijke taarten-/toetjesproeverij.
Als kers op de taart waren onze lieve oud-collega’s Lisa en Zwanelien ook gezellig naar de Sleutelbloem gekomen. De mannen hebben als cadeau een vispas gekregen. Veel plezier ermee, we hopen dat jullie veel aan de haak slaan!




Vrijwilligster Tanny Gunter

Hoe ben je in contact gekomen met de Sleutelbloem?
Ik ken Evalien al als collega vanuit het GPZ-tijdperk in de jaren negentig. Toen Evalien vertrok bij GPZ, was ik op hoogte van de plannen van haar en haar man Addie, voor het oprichten van de Sleutelbloem. Tijdens een reünie in 2015 heb ik Evalien weer ontmoet. De ontwikkelingen van de Sleutelbloem kwamen toen aan de orde. Evalien vroeg mij om zorginhoudelijk mijn expertise in te zetten voor het Leerwerkcentrum. Vanaf 2016 ben ik betrokken bij het bestuur, een soort adviesraad voor de directie van de Sleutelbloem.

Waar doe je daar zoal?
Ik ben bij de Sleutelbloem vooral bezig met de zorginhoudelijke kant. Mijn aandachtsgebied is met name de zorg en begeleiding aan cliënten.

De Sleutelbloem is ontstaan en gegroeid vanuit de passie van Addie en Evalien. Ik help met een stukje professionalisering, met name door de management- en organisatiestructuur te stroomlijnen. In 2019 heb ik ondersteuning geboden in het verder professionaliseren van de beleidsstructuur, waaronder overleg- en vergaderstructuur en managementinformatie. Verder heb ik ondersteund bij het kwalitatief en financieel optimaliseren van de Sleutelbloem. Daarnaast woon ik vier tot vijf keer per jaar een bestuursvergadering bij, waarin de belangen van de Sleutelbloem in zijn totaliteit besproken worden.

Verder hoort bij een stukje professionele ontwikkeling dat er een vertrouwenspersoon in de organisatie aanwezig is, bij wie deelnemers en vrijwilligers terecht kunnen wanneer er een signaal van onvrede is. Uiteraard gaan we respectvol met elkaar om, maar wanneer er een ongewenste situatie is, ben ik er sinds 2020 om ondersteuning te bieden.

Wat is je drijfveer om vrijwilligerswerk te doen op de Sleutelbloem?
De doelgroep, ook al heb ik niet direct contact met deze personen. Sinds ik veertig jaar geleden gestart ben met mijn werkzaamheden in de psychiatrie is het altijd mijn drijfveer geweest om op te komen voor de kwetsbaren in onze samenleving. Omdat ik inmiddels veel ervaring heb, kan ik ook anderen hierin laten delen. Dat geeft mij voldoening en inspiratie.

Wat zou je de Sleutelbloem mee willen geven?
Het motto van de Sleutelbloem:
Als plantje: eenvoudig en bijzonder
Als muzieksleutel: er zit muziek in ieder mens
Als sleutel: het openen van gesloten bloemen

Dit motto is nodig om de mensen die als een plantje eenvoudig en bijzonder zijn, te ondersteunen. Het is echter een uitdaging om dit motto vanuit de zorgfinanciering in een zakelijke omgeving uit te dragen. Door de bureaucratische regels wordt de menselijke maat belemmerd. Ik wil meegeven dat wij als bestuur, met onze diverse deskundigheid, de Sleutelbloem kunnen ondersteunen in dit spanningsveld.

De muzieksleutel wordt bij de Sleutelbloem letterlijk en figuurlijk ingezet. Ik wil de Sleutelbloem meegeven dat zij er goed in is om de muziek die er in ieder mens zit, naar boven te halen!

Dan ten slotte de sleutel: Addie en Evalien werken met hun medewerkers vanuit hun passie en geloofsvertrouwen. Wij kennen de ervaringsverhalen. Deze passie is de sleutel om bloemen te openen. Ik wens hun toe om op deze manier hun passie te blijven uitvoeren en de uitdagingen aan te gaan met de sleutel die zij in de hand hebben.

Interview Lieke

Ik ben vandaag in gesprek met Lieke. Net op het laatste moment voor het weekend. Maar ik heb haar bereid gevonden om nog even wat met jullie te delen.

Lieke (rechts) en Lyanne (links)
Konijnentransport

“Ik ben Lieke, woon in Zegveld en ik ben 20 jaar. Vanaf ongeveer november kom ik voor dagbesteding op de Sleutelbloem. Ik zat op school en daar liep ik een beetje vast. Nu heb ik tijd om aan mezelf te werken.

Op de Sleutelbloem ben ik vooral bezig met koken, creatief, aansluiten bij verschillende activiteiten, bloemen plukken, etc. Verder heb ik elke week gesprekken om aan mezelf te kunnen werken. Soms bedenken we weleens iets anders dan anders. Vorige week deed ik bijvoorbeeld met Lyanne Bijbelstudie op een bankje aan het water.

Op de Sleutelbloem zijn vind ik heel fijn. Als ik niets te doen heb en thuis zit, val ik anders in een behoorlijk gat. Het is fijn om te weten dat er mensen zijn die om je geven, die naar je willen luisteren en er voor je willen zijn. Het is fijn dat niets raar is. Ik mag helemaal mezelf zijn. Ik wil graag meer ontdekken over wie ik zelf ben. Ik zou graag wat stabieler worden, in mijn emoties bijvoorbeeld.

Ik vind het fijn dat ik hier ook over mijn geloof kan praten. Daar zat ik behoorlijk mee vast. Hier is mij wel een hoop duidelijk geworden. Ik leer dat het geen hopeloze zaak is, wat ik eerst dacht, maar dat ik wel in God kan gaan geloven. Ik merk dat God hier aanwezig is.

De komende tijd ga ik waarschijnlijk verhuizen naar het Rode Huisje (begeleid wonen voor jonge vrouwen). We wachten nu op het rond krijgen van de indicatie van de gemeente. Ik ga daar Anne plagen;) En verder wil ik graag zelfstandiger leren worden. Ik verlang naar iets meer rust en ruimte voor mezelf zodat ik mezelf verder kan ontwikkelen.

Over 2 weken begin ik met pastorale gesprekken. Als ik eraan toe ben wil ik weer met school verder gaan.

Ik wil aan jullie meegeven dat je waardevol bent in Gods ogen. Zelf ben ik dit ook nog aan het leren. Als je dat weet, weet je dat je niet alleen bent, maar dat God bij je is.”

Pinksteren

Jaarlijks besteden we op de Sleutelbloem veel tijd aan de christelijke vieringen. Dit omdat we het belangrijk vinden dat onze deelnemers weten waarom we dan eigenlijk weer een dag vrij zijn. Aan Pinksteren hadden we voorheen niet heel veel aandacht gegeven. Naast individuele uitleg of een Bijbelstudie waarin dit aan bod kwam, was er verder geen moment voor. Dit jaar dachten we daar maar verandering in te brengen.

Nu ik dit schrijf, hebben we net met de aanwezige mensen stilgestaan bij Pinksteren. Wat is er nu eigenlijk precies gebeurd met Pinksteren? Jannemarie heeft ons daar wat over verteld. En wat betekent dat nu in 2020 nog voor ons? Wat doet de Heilige Geest nu nog? Daar heeft Addie met ons over nagedacht. We hebben met elkaar gesproken over wat we daar zelf van ervaren hebben of het tegenovergestelde wat we ervaren hebben. Gods Geest wijst ons naar de Heere Jezus. En Hij kan ons hart helemaal vervullen met Zijn vrede, troost en liefde. Met die gedachten kunnen we het Pinksterweekend ingaan, onder leiding van Gods Heilige Geest. Dankbaar kunnen we terugkijken op deze middag. Alle dank aan God!

Kanoën

Hebben jullie ook zo genoten van het heerlijke weer? Wij wel! En als het zo warm is kun je het beste het water opgaan. Met elkaar in een boot is alleen niet echt een optie in deze tijd. Daarom is het kanoën geworden. En daar is flink van genoten. Voor sommige was het zelfs echt een overwinning.
Op deze manier kunnen onze favoriete zomeractiviteiten toch nog plaatsvinden. Her en der wat bijschaven, maar daar worden we alleen maar creatief van.

Voortgang renovatie en overige klussen

Een paar weken geleden was het zover. In opdracht van Bouwbedrijf Kroese is de constructie voor het dierenverblijf in 2 dagen geplaatst. Een zware stalen constructie met houten gordingen, waarop later het dak geplaatst gaat worden. Inmiddels is ook een deel van de weide opnieuw ingezaaid en deze begint te “groenen”.

Jan-Willem is in de houtwerkplaats hard bezig met verschillende houtklussen, waarvan ook een bijzondere klus voor de Evangelische Hogeschool in Ede. Voor de gerenoveerde tuin van de Evangelische Hogeschool worden parkbankjes en bijbehorende tafels gemaakt. Het hout hiervoor is beschikbaar gesteld door van den Berg Hardhout. Later hoort u meer over dit mooie project.

Het hoveniersbedrijf is momenteel heel druk met tuinonderhoud. Het onderhoud wordt veelal bij particulieren gedaan en bestaat vooral uit snoeien van heggen en struiken en grasmaaien. Daarnaast hebben we recent in verschillende tuinen grote hagen vervangen, bestrating aangelegd, schuttingen geplaatst en pergola’s gemaakt.

Verder is het nu weer drukker met project Bentwoud. Het Bentwoud is een jong bos van rond de 20 jaar oud tussen Boskoop, Zoetermeer en Benthuizen van ongeveer 700 hectare groot. We houden daar de parkeerplaatsen en paden opgeruimd en maaien 2 speciale plaatsen. Een leuke klus om te doen, midden in de mooie natuur van het Groene Hart.