Ik ben Erik Boxma en ik heb in de periode van 2011 tot en met 2019 op de Sleutelbloem gezeten. In 2011 ben ik naar de Sleutelbloem gekomen, omdat ik veel last had van angsten in mijn leven. Ik vond het erg moeilijk om mensen te vertrouwen en ging ze ook het liefst zoveel mogelijk uit de weg. De angsten waren zo belemmerend dat het leven toen een echte strijd was. 

Aan het begin liep ik alleen met Addie mee en durfde ik tegen niemand te praten. Mijn wereld was erg klein. Stapje bij stapje leerde ik weer om mensen te vertrouwen. Samen met de begeleiders heb ik hieraan kunnen werken door middel van doelen. Ook door de hechte vriendschappen die ik hier heb opgedaan, bloeide ik erg op en leerde ik dat ik mezelf mocht zijn. Gewoon zoals ik ben, zonder teveel druk van de buitenwereld. God liet mij in deze periode zien dat geliefd ben in Hem. Hij gaf mij kracht. 

“Toen ik het het zwaarst had in mijn leven, juist toen voelde ik mij opgetild.”

Ik heb mezelf echt leren kennen in de jaren dat ik op de Sleutelbloem heb gezeten. Wat ik geleerd heb, is om mijn eigen keuzes te maken en te anders te kijken naar mijn angst: dat ik angsten heb en niet de angst ben. Je eigen hoofd kan het je soms zo moeilijk maken dat je het even niet ziet. Maar dan is het juist de kunst om daar doorheen te prikken en je niet te laten belemmeren door die angsten en gedachtes. Ik heb echt gemerkt dat groei juist zit in de situaties die je eigenlijk niet wilt doen of waarin je bang bent om te falen. Het maakt je uiteindelijk sterker als je ze aangaat, ondanks je angst.